1 Νοεμβρίου, 2022
από Anarchy Press
38 προβολές

[…]Στις 13 Φεβρουαρίου 1921, ο 78χρονος Πέτρος Κροπότκιν – «ο παππούς της Ρωσικής Επανάστασης» και ο «απόστολος του αναρχισμού», όπως ήταν γνωστός στους συγχρόνους του, θάφτηκε στη Μόσχα. Αυτή η κηδεία ήταν η τελευταία πολιτική διαδήλωση που διοργανώθηκε από ένα μη μπολσεβίκικο κόμμα στη Μόσχα εκείνη την εποχή. Αναρχικοί από την Ουκρανία έπαιξαν σημαντικό ρόλο σε αυτό το γεγονός […] Ο Κροπότκιν παρέμεινε πιστός στις πεποιθήσεις του μέχρι το τέλος. Απορρίπτοντας τα προνόμια, θεωρούσε κάθε κράτος ως πηγή μόνο του κακού και της βίας. Ακόμη και υπό τους Μπολσεβίκους, δεν δέχτηκε καμία ειδική μερίδα συσσιτίου ή ειδικά διαμερίσματα στο Κρεμλίνο, αρνήθηκε την ειδική ιατρική περίθαλψη, καθώς επίσης και προτάσεις δημοσίευσης των βιβλίων του σε κρατικούς εκδοτικούς οίκους.[…]

Απόσπασμα από δημοσίευση στο Anarchy Press που αναφέρεται στην κηδεία του Κροπότκιν και στην απελευθέρωση με τίτλο : Από την φυλακή στο νεκροταφείο: Πώς οι αναρχικοί της Ουκρανίας και της Μόσχας μετέτρεψαν την κηδεία του Κροπότκιν σε πολιτική συγκέντρωση

Το βίντεο είναι μεταφρασμένο από την Αναρχική σελίδα αντιπληροφόρησης «Μια εποχή στην Κόλαση».

Το πρωτο τραγούδι είναι απο το ποιήμα :Спускается солнце за степи (Колодники) /Ο ήλιος δύει πάνω από τη στέπα (κατάδικοι) του Αλεξέι Τολστόι και η μετάφρασή του είναι η εξής:

Κατεβαίνει ο ήλιος πίσω από τις στέπες,στο βάθος χρυσίζει το γρασίδι,των κατάδικων οι ηχηρές αλυσίδες σηκώνουν τη σκόνη του δρόμου.

Ding – bong, Ding – Bong –
Άκουσα τον ήχο των αλυσίδων,
Ding – bong, Ding – bong,
Ένα μακρινός δρόμος στην Σιβηρία.
Ding – bong, Ding – bong,
Μπορείτε να ακούσετε εδώ και εκεί:
Οι σύντροφοί μας
Βρίσκονται στη φυλακή.

Περπατούν με ξυρισμένα τα κεφάλια,προχωράνε μπροστά με βαριά βήματα συνοφρυωμένοι,στην καρδιά τους ο διαλογισμός έγειρε.

Πηγαίνουν μαζί τους οι μακριές σκιές,δυο άλογα την άμαξα τραβάνε νωχελικά λυγίζουν τα γόνατα,η συνοδεία αλόγων μαζί τους προχωράει.

«Ελάτε, αδέλφια μου, ας μακρύνουμε το τραγούδι, ας ξεχάσουμε αυτό το τρομερό κακοπάθημα! Είναι φανερό τέτοια αντιξοότητα είναι γραμμένη για μας!»

Και τους οδήγησαν, τους κρέμασαν και αυτοί τραγουδούσανε, πέφτοντας στου Βόλγα τη μεγάλη έκταση,για το δώρο των ημερών του παρελθόντος.

Τραγουδάνε για τις ελεύθερες στέπες, για την ανήμερη ελευθερία. Η μέρα θα απαλύνει τον πόνο, και οι αλυσίδες, όλο σκουπίζουνε τους δρόμους.

Το δευτερο τραγούδι είναι το «επέσατε θύματα» σε στιχους Anton Amosov και αγνώστου συνθέτη που γράφτηκε το 1878.




Πηγή: Anarchypress.wordpress.com