20 Δεκεμβρίου, 2021
από Anarchy Press
253 προβολές

Αυτό που ζούμε τα τελευταία δύο χρόνια είναι μια κλιμάκωση των μεθόδων ελέγχου και επιβολής της εξουσίας μέσω της ιατρικοποίησής της, με γενικό παρονομαστή την δημόσια υγεία και το «κοινό καλό» του κοινωνικού συνόλου. Κάτω από αυτό τον κοινό παρονομαστή έχουν στοιχηθεί διάφοροι πολιτικοί χώροι από το λεγόμενο ανταγωνιστικό κίνημα, οι οποίοι πλέον αγωνίζονται παρέα με την εξουσία για την εδραίωση των νέων μορφών επιβολής στους εξουσιαζόμενους. Η ολοφάνερη πια αποσύνθεση του λεγόμενου ανταγωνιστικού κινήματος, έβγαλε στον αφρό εξουσιαστικές συνθέσεις και συμμαχίες παλιές και νέες. Η αριστερά σε μεγάλο μέρος της μαζί με το αντιεξουσιαστικό κομμάτι της, στηρίζει τον κρατικό υγειονομικό ολοκληρωτισμό της δεξιάς κυβέρνησης ασκώντας μια γόνιμη από πλευράς εξουσίας, αντιπολίτευση που περιορίζεται σε δηλώσεις σε social media και ΜΜΕ απουσιάζόντας με την δέουσα ευλάβεια ακόμα και από τις κατ’ ευφημισμό κινητοποιήσεις.

Ακόμα και αυτή η αντιπολιτευτική γραμμή που περιορίζεται στην αύξηση των ΜΕΘ και στην στήριξη του ΕΣΥ γίνεται στην βάση μιας βαθιάς υποκρισίας εξαιτίας και της αντιπολιτευτικής (κοινοβουλευτικής και μη και των αντιεξουσιαστικών συνιστωσών της) συναίνεσης στην απόφαση της κυβέρνησης για αναστολή περίπου 6.000 υγειονομικών, χωρίς μάλιστα την προσωρινή αναπλήρωσή τους. Πόσο βαθιά υποκριτικός είναι όλος αυτός ο πολιτικός συρφετός, που τολμάει να μιλάει για ενίσχυση του ΕΣΥ, ενώ έβαλε πλάτη στην υποστελέχωσή του με τις χιλιάδες αναστολές εργασίας υγειονομικών; Έτσι λειτουργεί ένα ανταγωνιστικό κίνημα απέναντι στην εξουσία ή έτσι αγωνίζεται παρέα με αυτή ενάντια στους εξουσιαζόμενους; Ρητορικό το ερώτημα, καθώς οι απαντήσεις ξεδιπλώνονται κάθε μέρα στην δημόσια σφαίρα, είτε με δηλώσεις σε ΜΜΕ, στα social media, σε αρθρογραφία κλπ.

Ζούμε την εποχή, όπου ένας αλαζόνας, με φανερές προβληματικές συμπεριφορές και από την κορυφή έως τα νύχια κατευθυνόμενος από την κυριαρχία πρωθυπουργός, όχι μόνο δεν έχει «αντίπαλο» όσον αφορά την διαχείριση των κρατικών υποθέσεων, αλλά ακόμα και εκτός κοινοβουλίου υπάρχει εκκωφαντική απουσία κοινωνικών αντιδράσεων και αποδοχή του ίδιου και των υγειονομικών κατασταλτικών μέτρων που επιβάλει. Με τέτοιες λογικές αποδοχής, η κυβέρνηση Μητσοτάκη παίζει ουσιαστικά χωρίς αντίπαλο και φαντάζει ακλόνητη.

Ένα πρόσφατο παράδειγμα συναίνεσης είναι και η αποπομπή του βουλευτή Κουρουμπλή από το κοινοβουλευτικό σώμα του Συ.ριζ.α, επειδή μετά την δημοσιοποίηση της έρευνας Τσιόδρα και Λύτρα, χαρακτήρισε δολοφονία της κυβέρνησης τους χιλιάδες θανάτους από τον κορωναϊό. Η έρευνα, ουσιαστικά, δείχνει αυτό που καθημερινά ακούμε από υγειονομικούς, δηλαδή αυξημένη θνητότητα όσων νοσηλεύονται και διασωληνώνονται εκτός ΜΕΘ, μεγάλη πιθανότητα θανάτου όταν οι ΜΕΘ υπερβαίνουν τους 400 νοσηλευομένους και μεγαλύτερη πιθανότητα θανάτου σε όσους νοσηλεύονται σε ΜΕΘ της επαρχίας.

Ο Λύτρας εξήγησε πως τα παραπάνω δεδομένα τα είχε «κοινοποιήσει άμεσα κ επανειλημμένα σε όλους όσους λαμβάνουν τις αποφάσεις στο ‘’ανώτατο’’ επίπεδο», αλλά παρόλα αυτά ο Μητσοτάκης ισχυριζόταν πως δεν ήξερε τίποτα και πως πίστευε πως η διασωλήνωση και η φροντίδα σε ΜΕΘ ή εκτός ΜΕΘ είναι το ίδιο. Το ότι βέβαια ο άκρατος επιστημονισμός έχει αντικαταστήσει αυτά που βλέπουν τα μάτια και ακούν τα αυτιά και μόνο όταν το πει η όποια επιστήμη πρέπει να υπάρχει η όποια αντίδραση, είναι ενδεικτικό της κυριαρχίας του επιστημονισμού ακόμα και στα προφανή.  

Ό Τσίπρας λοιπόν, έσπευσε να διαγράψει τον πολιτικά «απολίτιστο» Κουρουμπλή, που σε όλη του την ξεφτιλισμένη καριέρα ως πολιτικός, βγήκε να πει κάτι που συζητάει και γνωρίζει όλος ο κόσμος, αλλά τον έφαγε η μαρμάγκα του «πολιτικού πολιτισμού» και η στήριξη του Τσίπρα στην κυβέρνηση. Ακόμα και η Παπαρήγα δεν έχασε την ευκαιρία να κατακρίνει τον Κουρουμπλή λέγοντας πως δεν καταφεύγει σε ύβρεις, όσο οργισμένη κι αν νιώθει με την κυβερνητική πολιτική. Με τέτοια αριστερή και κομμουνιστική αντιπολίτευση ο Μητσοτάκης κοντεύει να χρισθεί ισόβιος πρωθυπουργός του ελλαδικού κράτους!!! Βέβαια ο σημερινός «ήρωας» Κουρουμπλής, όταν ήταν υπουργός Υγείας επί Συ.ριζ.α είχε έτοιμη πρόταση προς ψήφιση στην βουλή, για υποχρεωτικές εξετάσεις μορφών καρκίνου και σε περίπτωση νόσησης από αυτές, ο ασφαλισμένος που δεν θα είχε κάνει τις προληπτικές εξετάσεις, θα ήταν υποχρεωμένος να πληρώσει το 50% του κόστους της θεραπείας της νόσου. Αυτά για όσους και όσες δεν θυμούνται και ψάχνουν εναγωνίως ήρωες και σωτήρες εντός ή εκτός κοινοβουλίου. 

Ανυπόλυτος




Πηγή: Anarchypress.wordpress.com