6 Μαΐου, 2021
από Athens Indymedia
379 προβολές


post image

Συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε σήμερα 6/5 στην Κεντρική Πλατεία Λάρισας, στο πλαίσιο των συγκεντρώσεων για το νεο αντεργατικό νομοσχέδιο, η οποία εξελίχθηκε σε πορεία 50 ατόμων και μοιράστηκε το παρακάτω κείμενο.

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΙΣΘΩΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ, ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Οι δεκαετίες από το 1860 μέχρι και το 1890 ήταν ιδιαίτερα ταραγμένες στις ΗΠΑ. Με επίκεντρο τους σιδηροδρόμους, απεργίες ξεσπούσαν συνεχώς σε όλη τη χώρα και οι εργάτες έκαναν σοβαρά και αποφασιστικά βήματα για να οργανωθούν, μέσα από εργατικές ενώσεις, επαναστατικές λέσχες και το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (1877). Συνέλευση αναρχικών στο Πίτσμπεργκ το 1883 διακήρυττε μέσα από το μανιφέστο της: «[…] οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να ελπίζουν στη βοήθεια κανενός καπιταλιστικού κόμματος στον αγώνα που διεξάγουν κατά του συστήματος. Πρέπει να πετύχουν την απελευθέρωσή τους στηριζόμενοι στις δικές τους δυνάμεις. Όπως παλαιότερα η προνομιούχος τάξη δεν παρέδιδε την τυραννική εξουσία της, έτσι δεν μπορούμε και να περιμένουμε ότι οι καπιταλιστές της εποχής μας θα παραδώσουν την εξουσία τους, αν δεν αναγκαστούν να το κάνουν…». Μέσα από αυτό το κίνημα γεννήθηκε το αίτημα της οκτάωρης εργασίας. Με σύνθημα «8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση και 8 ώρες ύπνο» την 1η Μάη 1886 διαδήλωσαν περισσότεροι από μισό εκατομμύριο εργάτες σε ολόκληρες τις ΗΠΑ. Τρεις μέρες αργότερα, στην πλατεία Χέιμαρκετ στο Σικάγο, σε ειρηνική διαδήλωση που πραγματοποιούνταν από εργάτες, η αστυνομία επιχείρησε να διαλύσει το πλήθος. Αυτοσχέδια βόμβα που στάλθηκε από τη μεριά των συγκεντρωμένων σκότωσε επιτόπου έναν αστυνομικό, με τους υπόλοιπους να ανοίγουν αυτοβούλως πυρ προς τους εργάτες. Ο απολογισμός ήταν αρκετοί νεκροί και τραυματίες , καθώς και η χωρίς κανένα στοιχείο σύλληψη οκτώ αναρχικών, οι οποίοι καταδικάστηκαν σε θάνατο με συνοπτικές διαδικασίες και αβάσιμα κατηγορητήρια. H 1η Μαΐου καθιερώθηκε ως η Παγκόσμια Ημέρα των Εργατών στις 20 Ιουλίου 1889 κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δευτέρας Διεθνούς στο Παρίσι, σε ανάμνηση του Μακελειού του Σικάγο το 1886. 135 χρόνια έχουν περάσει από τις εξεγέρσεις των εργατών, που πλήρωσαν με πολύ αίμα και πολύ κόπο την καθιέρωση του 8ωρου, διεκδικώντας και κερδίζοντας καλύτερες συνθήκες εργασίας για όλους. 135 χρόνια μετά πρέπει να διεκδικήσουμε εκ νέου ακριβώς τα ίδια πράγματα. Με κάλυψη την πανδημία του SARS-CoV-2, κράτος και κυβέρνηση βρήκαν την ευκαιρία που έψαχναν για να περάσουν τα πλέον κατάπτυστα, αντικοινωνικά και αντεργατικά νομοσχέδια της κλίκας των «αρίστων». Ενώ έχουν αφήσει το εθνικό σύστημα υγείας στην τύχη του, με τα δημόσια νοσοκομεία να ασφυκτιούν και να είναι στα πρόθυρα κατάρρευσης, με τις χιλιάδες νεκρών και τα “τυφλά” lockdown, μπουκώνουν με εκατομμύρια τα ΜΜΕ για να αποσιωπούν και να καλύπτουν την παντελή ανικανότητά τους και τη χυδαία αδιαφορία τους για το συνωστισμό στους εργασιακούς χώρους και τα ΜΜΜ και η αστυνομική βία και αυθαιρεσία έχει περάσει σε άλλο επίπεδο βαρβαρότητας, παράλληλα νομοθετούν για επιπλέον συρρίκνωση των δικαιωμάτων μας και υποτίμηση των ζωών μας. Μετά το κατάπτυστο νομοσχέδιο για την παιδεία, σειρά προφανώς είχε ο εργασιακός τομέας. Με το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο, ουσιαστικά θέλουν να καταργήσουν θεσμικά το 8ωρο και να νομιμοποιήσουν για πρώτη φορά στα χρονικά την απλήρωτη εργασία (απλήρωτες υπερωρίες), τα ελαστικά ωράρια και την τηλεργασία, την εργασιακή επισφάλεια και την εργοδοτική αυθαιρεσία και να αφαιρέσουν κάθε δυνατότητά μας να αντιπαλέψουμε τα παραπάνω με τη στοχοποίηση και τον ασφυκτικό περιορισμό των ριζοσπαστικών πρακτικών διεκδίκησης των εργαζομένων και της πιο αποτελεσματικής μορφής πάλης, της απεργίας. Ουσιαστικά μας ετοιμάζουν για έναν εργασιακό μεσαίωνα, τον οποίο ήδη βιώνουμε, όπου θα κυριαρχούν οι ατομικές συμβάσεις εργασίας, οι απολύσεις θα γίνονται με το έτσι θέλω του εργοδότη χωρίς να υπάρχει ουσιαστικά κάποιος τρόπος για τον εργαζόμενο να προστατευθεί, οι συνδικαλιστές θα φακελώνονται και τα ωράρια θα προσαρμόζονται στις ορέξεις και για τη μεγιστοποίηση των κερδών του κάθε εργοδότη και με τους εργαζόμενους να μην μπορούν ουσιαστικά να έχουν τον οποιοδήποτε λόγο, καθώς θα είναι τελείως ακάλυπτοι απέναντι στις όποιες απαιτήσεις των αφεντικών τους. Σήμερα, η εξέγερση και το μήνυμα των εργατών του Σικάγο είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Είναι χρέος και ευθύνη όλων μας να γίνουμε ανάχωμα στη δυστοπία που μας ετοιμάζουν.

Κατάληψη Ντουγρού




Πηγή: Athens.indymedia.org