10 Απριλίου, 2022
από Anarchy Press
287 προβολές

Η λεγόμενη οικονομική κρίση, ο πόλεμος στη Συρία, στη Λιβύη, στην Υεμένη, τα τρία χρόνια μέτρων και φόβου με αφορμή τον κορωναϊό, ο πόλεμος στην Ουκρανία, το κύμα ανατιμήσεων και ακρίβειας, όλα μοιάζουν σαν το ένα να επικαλύπτει και να είναι η κορύφωση του άλλου. Κοινός παρονομαστής ο φόβος και η επανατοποθέτηση «δεδομένων». Τι και αν κάποιοι ευαγγελίζονται επιστροφή στην κανονικότητα, τι και αν οι όποιες προσωπικές θυσίες είναι για να πάρουμε τις ζωές μας πάλι πίσω; Ποια κανονικότητα και ποιες ζωές; Η πίεση της εξουσίας είναι ασφυκτική και όλα μοιάζουν να μπαίνουν στην σκακιέρα ξανά από την αρχή. Προσωπικές σχέσεις, αυτοδιάθεση σώματος, δουλειά, μισθός, αναγκαία αγαθά, διασκέδαση, ψυχαγωγία, εκπαίδευση και τόσα άλλα αναθεωρούνται διαρκώς και προς το παρόν ο αναθεωρητισμός δεν φαίνεται να έχει σταματημό. Και ενώ η αναθεώρηση σαν διαδικασία είναι ευπρόσδεκτη και αναγκαία, όταν γίνεται υπό όρους εξουσίας και καθ’ υπόδειξη κυριαρχίας τότε γίνεται θηλειά στο λαιμό που σφίγγει και δεν ξέρει κανείς πότε θα σταματήσει.

Όμως, σ’ αυτούς τους καιρούς φαίνονται ξεκάθαρα οι ιδέες και οι πρακτικές μας. Σ’ αυτούς τους καιρούς μπορούμε να γίνουμε το πιο όμορφο άγριο λουλούδι καταμεσής της ερήμου, που με ελάχιστη υγρασία ξέρει όχι μόνο να επιβιώνει, αλλά να αναπτύσσει και την ομορφιά του. Ας αναζητήσουμε τα ουσιώδη, ας βγούμε από τις φωτισμένες οθόνες που μας κρατάνε σβηστούς και ας σπείρουμε μαζί με άλλους που μοιραζόμαστε την ίδια φλόγα στην καρδιά, τους σπόρους της αμφισβήτησης και της άρνησης ενός κόσμου που διαφεντεύεται από την εξουσία. Αν οι ιδέες μας για έναν ανεξούσιο κόσμο φαίνονταν αληθινές σε προηγούμενες εποχές, σήμερα, στην δύσκολη συγκυρία που μας έλαχε να περπατήσουμε, οι ιδέες για ένα ανεξούσιο κόσμο, λάμπουν μέσα στο σκοτάδι. Αυτές έχουμε και μ’ αυτές θα προχωρήσουμε, έτοιμοι από καιρό, θα συνεχίσουμε να χαμογελάμε μπροστά στην ασχήμια, με συνοδοιπόρο την αναρχία.

Ε.




Πηγή: Anarchypress.wordpress.com