26 Ιανουαρίου, 2021
από Anarchy Press
343 προβολές


Ο θάνατος του Σήφη Βαλυράκη ενεργοποίησε το «δημοκρατικό τείχος». Η αντιδιδακτορική του δράση, οι φυλακίσεις και οι αποδράσεις του τον καιρό της Χούντας φαίνεται πως λειτούργησε, μετά θάνατον, για όλα τα κόμματα ως πλυντήριο μνήμης. Ξέχασαν οι νεοδημοκράτες τις κατηγορίες εναντίον του ως προστάτη της 17 Νοέμβρη, ξέχασαν και οι αριστεροί την εντολή του για την εισβολή των ΜΑΤ στη κατάληψη του Πολυτεχνείο του ’95, ξέχασαν και πολλοί αριστεριστές και αναρχιστές ότι ήταν ο κύριος υπεύθυνος της καταστολής μιας εξέγερσης και όλα αυτά γιατί κάποτε πολέμησε την Χούντα. Το ΚΚΕ αναφέρθηκε μόνο στον αγωνιστή κατά της δικτατορίας, το ίδιο και ο Συριζα έμεινε κυρίως στον Βαλυράκη της Χούντας. Τέτοια φαίνεται να είναι η αμνησία που προκαλεί το πλυντήριο του αντιδικτατορικού αγώνα που σε ενδεχόμενο θάνατο του Σημίτη οι ανακοινώσεις των πολιτικών θα περιορίζονται στον αγώνα του κατά της Χούντας.

Ο Βαλυράκης, τον αγώνα που έκανε ενάντια στην Χούντα τον εξαργύρωσε αργότερα και με το παραπάνω, επιβεβαιώνοντας για μια ακόμα φορά το γεγονός πως η Χούντα ήταν ένα κομμάτι της εξουσίας που έπαιξε το ρόλο της για την συνέχεια της Δημοκρατίας και το βόλεμα σε αυτήν όσων αντιδικτατορικών αγωνιστών ήταν διαθέσιμοι να εξαργυρώσουν την δράση τους. Ανέλαβε ένα πολύ κρίσιμο υπουργείο για την Δημοκρατία καταστέλλοντας διαδηλώσεις και την εξέγερση του Πολυτεχνείου του ’95 και βοήθησε στην ανάπτυξη κυριαρχικών σχεδιασμών που τα αποτελέσματά τους τα βιώνουμε όλοι μας σήμερα. Οπότε ο αντιδικτατορικός αγώνας και τα άτομα που τον έκαναν δεν κρίνονται αποσπασματικά, αλλά στην όλη τους πορεία στην ζωή.

Α, και κάτι ακόμα. Ας τελειώνουμε με το παραμύθι «οι νεκροί δεδικαίωντε», επειδή κάτω από αυτό το σκεπτικό δικαιώνονται ο Χίτλερ, ο Στάλιν και όλα τα καθάρματα τα οποία έχουν διαπράξει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Όσο για την συγκεκριμένη φράση, ο Απόστολος Παύλος άλλα εννοούσε στην προς Ρωμαίους επιστολή του (6,7).
Ε.




Πηγή: Anarchypress.wordpress.com