15 Φεβρουαρίου, 2022
από Anarchy Press
58 προβολές

Το πανδημικό κύμα του νέου κορωναϊού covid19, οι κρατικές και οι υπερεθνικές διαχειρίσεις της «κρίσης» με τις συνεπακόλουθες επιδράσεις σε όλους τους τομείς, που αφορούσαν την μέχρι πρότινος καθημερινότητα των ανθρώπων, κατέστησαν πλέον όλο και περισσότερο φανερές τις κυριαρχικές σκοπιμότητες και επιδιώξεις.

Η πρώτη διαπίστωση που μπορεί να γίνει είναι, ότι η διατάραξη των ισορροπιών του φυσικού κόσμου από την εντατικοποίηση της περιβαλλοντικής εκμετάλλευσης, της εκτεταμένης γεωργίας, της βιομηχανοποιημένης κτηνοτροφίας, της συνεχώς αυξανόμενης αστικοποίησης, της αύξησης του παγκόσμιου πληθυσμού και της περιβαλλοντικής μόλυνσης, είναι οι κύριοι παράγοντες –αν όχι οι μοναδικοί– της δημιουργίας νοσογόνων καταστάσεων. Η ακόρεστη δίψα της κυριαρχίας για δύναμη και πλούτο απομυζά τα φυσικά οικοσυστήματα με υλοτομήσεις, εκχερσώσεις, εξορύξεις, χαράξεις νέων δρόμων και εγκαταστάσεις οικισμών σε απομονωμένες γεωγραφικές περιοχές, με αποτέλεσμα την εκδίωξη της άγριας ζωής και τον συνεχώς αυξανόμενο γεωγραφικό περιορισμό τους.

Ως επαγωγική ακολουθία επέρχεται η δραστική μείωση της βιοποικιλότητας, φέρνοντας τον άνθρωπο όλο και κοντύτερα με την άγρια ζωή οπότε και σε παθογόνα μικρόβια, που στην αντίθετη περίπτωση θα παρέμεναν μακριά μας. Οι κατεξοχήν ξενιστές κορωναϊών είναι οι νυχτερίδες. Η αποψίλωση των δασών, η δημιουργία υπαίθριων αγορών με άγρια ζώα, που επίσης είναι ξενιστές παθογόνων και ο σφαγιασμός για τις γκουρμέ απολαύσεις, εκτός από βασανιστική και εξοντωτική – μιας και μειώνει δραματικά την άγρια ζωή–  είναι και επικίνδυνη για την μετάδοση παθογόνων οργανισμών.

Όλα αυτά, εκτός του ότι αποδεικνύουν την καταστροφική φύση της εξουσίας και τον όλεθρο που σπέρνει στο διάβα της, συντελούν, επίσης, στην δημιουργία μιας δεξαμενής ασθενειών, κάποιες εκ των οποίων έχουν εξελιχθεί σε πανδημίες –η γρίπη των πτηνών, η γρίπη των χοίρων– για τον άνθρωπο. Στην θανατηφόρα αυτή εξίσωση δεν θα πρέπει να λησμονήσουμε να συμπεριλάβουμε και την λειτουργία εργαστηρίων, που κατασκευάζουν βιολογικά όπλα τροποποιώντας γενετικά βακτήρια, ιούς κλπ.

Αυτά είναι τα κομμάτια του παζλ, που όταν τα ενώσουμε έχουμε την συνολική εικόνα,  που απαντάει ευθέως στο ερώτημα, από πού προκύπτουν οι πανδημίες και ποια είναι τα γενεσιουργά αίτια αυτών. Οπότε, τα αίτια είναι εξουσιογενή και αυτή είναι η πιο θανατηφόρα νόσος. Οι αντιστεκόμενοι άνθρωποι, λοιπόν, δρουν με γνώμονα την ολοκληρωτική αντιμετώπιση των γεγονότων, για τα οποία είναι υπεύθυνη η εξουσία και δεν περιορίζονται από κάθε είδους μερικότητα.

Οι σωτήρες και ποιος θα σε σώσει από αυτούς

«Στο τέλος δεν θα θυμόμαστε τα λόγια των εχθρών μας,

 αλλά την σιωπή των φίλων μας».

Μάρτιν Λούθερ Κινγκ

Αν το καλοσκεφτούμε και ανατρέξουμε στο πρόσφατο παρελθόν, η πανδημία ως παγκόσμιο γεγονός –λόγω της γεωγραφικής διάστασης– είναι το πρώτο φυσικό μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου – φαινόμενο παγκοσμίων διαστάσεων, που επιζητεί μια ανάλογη λύση. Όπως είδαμε παραπάνω τα αίτια είναι εξουσιογενή, οπότε η λύση σε αυτό το φαινόμενο έχει μεγάλη σημασία από ποιόν δίνεται. Επομένως οι λύσεις για την αντιμετώπιση της πανδημίας, όταν εκπορεύονται από την ίδια μήτρα, που είναι και η αιτία, θα κατευθυνθούν στην συντήρηση της υπάρχουσας κατάστασης. Ταυτοχρόνως, η πανδημία ως υπαρκτή κατάσταση θα γίνει το αντικείμενο, που δια μέσω αυτού, επιχειρείται ο μετασχηματισμός των κοινωνιών σε πλανητικό επίπεδο.

Αποδεικνύεται όλο και περισσότερο, πως βρισκόμαστε σ’ ένα ιστορικό ορόσημο, μια κρίσιμη καμπή, για τη μετάβαση των κοινωνιών σε ένα μοντέλο παγκόσμιας διακυβέρνησης, με τις κατά τόπους συγκλίσεις και προς το παρόν αποκλίσεις του. Ο μαζικός, πολύμηνος  και εξαναγκαστικός εγκλεισμός, στο μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού επιβλήθηκε συγχρονισμένα και απαρέγκλιτα. Ακολούθησε η μαζική τρομοκρατία που διαχύθηκε στους ανθρώπους από τα μίντια, η ανάπτυξη και η επιβολή μέτρων ηλεκτρονικής καταγραφής, ελέγχου και καταστολής, ενώ η «θεραπεία» μέσω των εμβολίων πήρε χαρακτηριστικά παγκόσμιας απελευθέρωσης, από κάποιον αόρατο δυνάστη.

Έχουμε και λέμε, λοιπόν, η εξουσία που αποτελεί την μήτρα των ανθρώπινων δεινών, συγκεκριμένα στην περίπτωση μας της νέας νόσου covid19, ως λύση επιλέγει την τρομοκρατία και την καταστολή, ενεργοποιώντας το σύνολο των μηχανισμών που διαθέτει (νομοθεσία, μίντια, επιστημονικές επιτροπές κλπ), ενώ εφαρμόζει μαζικά κάθε κοινωνικό πείραμα στον παγκόσμιο πληθυσμό και ταυτόχρονα καλλιεργεί την απαιτούμενη ελπίδα στους υπηκόους της, για την πολυδιαφημιζόμενη εύρεση θεραπείας, με σκοπό την διάσωση της ζωής και την επανάκτηση της προηγούμενης ρουτίνας, που ονομάζουν «ελευθερία».

Όσο για τους κάθε λογής φορείς της κινηματικής εξουσίας (τρομάρα τους), τις πεφωτισμένες πρωτοπορίες μαζών και εργατικής τάξης, έχουν στρατηγικά επιλέξει να παραμείνουν στα μετόπισθεν προσπαθώντας, όχι μόνο να συμπαρασύρουν όσο το δυνατόν περισσότερους, αλλά και να απομονώσουν όσους παραμένουν απείθαρχοι και δύσπιστοι στο κυριαρχικό αφήγημα. Τέκνα γνήσια της πολιτικής, οριζόμενης ως τεχνική της εξαπάτησης, εκ του πονηρού ανάγουν το υποδεέστερο σε σημαίνον, την περιπτωσιολογία σε συνολική πραγματικότητα και αναμασούν το εξουσιαστικό αφήγημα προσθέτοντας μεγαλόσχημες λογοπλασίες, για να παρουσιάζουν τεχνητές διαφοροποιήσεις.

Η πιο ασφαλής και ταυτόχρονα επωφελής τακτική σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι ο συνδικαλισμός, που, εκτός από ανώδυνος, νομιμοποιεί τους αντιπολιτευόμενους και την εξουσία ως συνομιλητές, οι οποίοι συμπράττουν μέσα από τις αντιθέσεις τους για την βελτίωση των όρων επιβολής. Το όλο εγχείρημα της κυριαρχίας στην περίπτωση της πανδημίας βασίζεται στην ιδιότητα, που φέρουν οι εγκάθετοι τοποτηρητές και τρομοκράτες του κοινωνικού χώρου. Οι ειδικοί του επιστημονισμού,  πλαισιωμένοι από μια σειρά ειδικών άλλων ιδιοτήτων και ρόλων (δημοσιογραφία, πολιτική κλπ) λειτουργούν συγχρονισμένα και απαρέγκλιτα. Ο αντίλογος στα πεπραγμένα εξαφανίστηκε. Αυτό, που άλλες εποχές θα φάνταζε σε κάποιους αδιανόητο, έχει πραγματοποιηθεί και εξελίσσεται. Χαρακτηριστική είναι η ταύτιση και η συμπόρευση ειδικών, απ’ όλο το φάσμα του πολιτικού εσμού, με κομμουνιστές και αναρχιστές στο ζήτημα της υποχρεωτικότητας, του εξαναγκασμού και των περιοριστικών μέτρων. Επίσης, χαρακτηριστικό είναι το γεγονός, ότι οι πρώτες φωνές εναντίωσης στις αποφάσεις, που λάμβανε το κονκλάβιο των ειδικών εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της κυριαρχίας, ήρθαν κατά κύριο λόγο από τους λεγόμενους αστούς επιστήμονες. Από ανθρώπους, που κάθε άλλο παρά επαναστάτες δήλωναν και παρά το γεγονός ότι ορισμένοι είχαν πολλά να «χάσουν», δεν δίστασαν να σηκώσουν το βάρος και να προσπαθήσουν να διαδώσουν την αλήθεια, έστω και όσον αφορά τα «αυτονόητα».

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του ιατρού-αιματολόγου Γεροτζιάφα, ο οποίος αποτελεί μεταγραφή στον Συριζα από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και είναι ένας εκ των περιβόητων επιστημόνων, που απαρτίζουν το think tank που συγκρότησε ο Τσίπρας, καθ’ αναλογίαν των εκλεκτών του επιτελικού κράτους του Μητσοτάκη. Οι προτάσεις του –που απηχούν τον σύριζα–  ανταγωνίζονται με επάρκεια σε κανιβαλισμό τις κυβερνητικές θέσεις.

Διαβάσαμε μια απόφαση του ΠΕ του ΝΑΡ1 που δεσμεύει και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ (όπως οι ίδιοι λέγουν) όπου, εκτός των άλλων, αναφέρονται και στην πανδημία του νέου κορωναϊού covid19 και των θέσεων τους επ’ αυτής.

Στην ανακοίνωση των θέσεων των ΝΑΡ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ τον  Οκτώβριο του 2021, όσοι δεν συγκαταλέγονται στους φασίστες κλπ και ανήκουν σε ομάδες, όπως λένε αριστερών, αυτόνομων και αναρχικών, που αντιτίθενται στην επιβολή των κυριαρχικών επιλογών, κατηγορούνται για λαθεμένη κριτική. Όπως υποστηρίζεται, οι ομάδες αυτές ταυτίζουν την κυβερνητική αξιοποίηση του κορωναϊού, που προωθεί μια σειρά αντιδραστικών τομών, στο εργασιακό και τις λαϊκές όπως λένε ελευθερίες,  με το ζήτημα του εμβολιασμού.

Φυσικά, αναγνωρίζεται απ’ τους πεφωτισμένους –που ο θεός να τους έχει καλά– ένας δικαιολογημένος προβληματισμός, λόγω της ταχύτατης παραγωγής του εμβολίου, παρ’ όλα αυτά επικαλούνται ως επιχείρημα για την ορθή και ασφαλή χρήση του, τον αριθμό των ήδη 3δις εμβολιασμένων. Η «λαθεμένη» κρίση, λοιπόν, όπως ισχυρίζονται μπορεί να «πατάει» στην δικαιολογημένη κριτική στους διορισμένους ειδικούς και στην πολιτική των πολυεθνικών του φαρμάκου, αλλά δεν λαμβάνει υπ’ όψη, τις δυνατότητες της σύγχρονης τεχνολογίας και επιστήμης στην διαμόρφωση και παραγωγή εμβολίων: «Πολύ περισσότερο δεν ευσταθούν συγκρίσεις με άλλα εμβολιαστικά προγράμματα (πχ ενάντια στον Η1Ν1) και την υπερβολή που τα συνόδευε στο όνομα της προώθησης των εμβολίων πολυεθνικών φαρμακευτικών εταιρειών, τη στιγμή που μιλάμε για εκατομμύρια νεκρούς στο κόσμο από το Covid 19. Συχνά η απόρριψη ή κριτική των εμβολίων από μια υποτιθέμενη αριστερή ή αντιεξουσιαστική σκοπιά έχει επίσης ένα ανορθολογικό, ατομικιστικό πυρήνα».

Έτσι, η εναντίωση και η πολεμική, απέναντι στις κυριαρχικές αποφάσεις των δυναστών, που οι ντόπιοι διεκπεραιωτές των υποθέσεων τους επιχειρούν να επιβάλλουν, μετατρέπεται απλά σε σφαλερή κριτική. Ακόμα και ο εμβολιασμός 3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων σε όλον τον πλανήτη, που χρησιμοποιείται ως απόδειξη για την ασφάλεια των εμβολίων, λησμονείται(;) ότι πραγματοποιήθηκε με πειραματικά σκευάσματα χωρίς να είναι αποδεδειγμένη η ασφάλειά τους. Όσο για την καθολική αποτελεσματικότητά τους, αυτή πλέον αμφισβητείται ολοένα και περισσότερο, αφού και ο ίδιος ο ΠΟΥ αναγκάστηκε να ομολογήσει ότι είναι προβληματικός ο συνεχής εμβολιασμός κάθε τρεις ή τέσσερις μήνες. Ανάγουν, λοιπόν, τον τεχνοεπιστημονισμό σε θρησκεία υπενθυμίζοντας τις τεράστιες δυνατότητες να παράξουν γρήγορα εμβόλια, αλλά ακόμα και οι θεοί τους δεν έχουν λύσει το χρονικό πρόβλημα που επιμελώς ξεχνούν. Οι δοκιμές φαρμακευτικών σκευασμάτων αποδεικνύουν την ασφαλή ή μη χορήγησή τους μετά από μακροχρόνια μελέτη. Μόνο το βάθος χρόνου μπορεί να δείξει την πραγματική αποτελεσματικότητα και πάνω απ’ όλα την ασφάλεια των σκευασμάτων, που θα χρησιμοποιηθούν από τον παγκόσμιο πληθυσμό. Αυτά τα ξέρουν! Το ερώτημα είναι, γιατί οι πεφωτισμένοι τα παραβλέπουν; (!)

 Όσον αφορά την ασφάλεια των σκευασμάτων, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα εξίσου παγκοσμίων διαστάσεων φαινόμενο. Την υποκαταγραφή των παρενεργειών, που στον ελλαδικό χώρο δεν φτάνει ούτε το 1% αλλά και στις ΗΠΑ, ΕΕ κλπ, που δεν ξεπερνά το 10%, σύμφωνα με τα στοιχεία από μηχανισμούς, όπως, ο EudraViligance του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ), το Σύστημα Αναφοράς Ανεπιθύμητων Ενεργειών Εμβολίων (VAERS) των ΗΠΑ.  Όλα αυτά αφορούν στις άμεσες συνέπειες και όχι τις μεσοπρόθεσμες – μακροχρόνιες.

Όσο για την υπερκαταγραφή θανάτων από τον Covid-19, συνεχώς πληθαίνουν οι ομολογίες που διαδέχονται την σχετική αναφορά δια στόματος Θ. Ζαούτη, νυν προέδρου του ΕΟΔΥ, ο οποίος μίλησε για υπερκαταγραφή νεκρών λόγω των οδηγιών που έχει δώσει ο ΠΟΥ. Δηλαδή, με ωμό και κυνικό τρόπο, ομολογείται ότι τα «αδιανόητα» μέτρα, απαγορεύσεις, καραντίνες, διαχωρισμοί, αποκλεισμοί, επιβλήθηκαν με βάση πλαστά στοιχεία που εμφανίστηκαν ως αληθινά με σκοπό την τρομοκράτηση του πληθυσμού.

Γιατί δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι προηγήθηκε ο πολύμηνος εξαναγκαστικός εγκλεισμός δισεκατομμυρίων ανθρώπων ταυτοχρόνως, που καθημερινά ποτίζονταν με το φαρμάκι του τρόμου από τα μίντια, μετατρέποντας με ταχύτητα τον άνθρωπο σ’ ένα πλήρως αποξενωμένο ον. Αναβαθμίστηκαν τα συστήματα εποπτείας, παρακολούθησης και καταστολής σε πρωτοφανή επίπεδα, χρησιμοποιήθηκαν συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, έξυπνες εφαρμογές, θερμοκάμερες και ντρόουν, προωθώντας την 4η λεγόμενη βιομηχανική επανάσταση, η οποία στο άμεσο μέλλον, σύμφωνα με τις δικές τους εκτιμήσεις, θα είναι υπεύθυνη για την κατάργηση πάνω από 880.000.000 – 1 και πλέον δις θέσεων εργασίας, γεγονός που αντιστοιχεί σε πάνω από δυο δις ανθρώπους.

Εγκαθίδρυσαν την δυστυχία, ως μόνιμη κατάσταση εκπαιδεύοντας τον πληθυσμό σε πλήρη παράδοση και υπακοή. Άραγε η υπερβάλλουσα θνησιμότητα που μέσο όρο αγγίζει το 20% και παρατηρείται σε Ευρώπη, μεγάλη Βρετανία και Αμερική μέχρι στιγμής, πού οφείλεται αν όχι στους πολύμηνους εξαναγκαστικούς εγκλεισμούς και τον οριζόντιο μαζικό εμβολιασμό; Είναι αλήθεια, ότι η κυριαρχικές επιδιώξεις δεν ενδιαφέρονται ούτε αν είναι ή δεν είναι ασφαλή τα σκευάσματα, ούτε για την αύξηση υπερβάλλουσας θνησιμότητας. Ούτως η άλλως γνωρίζουμε τις ευγονικές φιλοδοξίες τους.

Οι προ δεκαετίας θέσεις

Στο περιοδικό του ΙΣΑ (Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών) οι συντάκτες  Καράμπελης Αθανάσιος, παθολόγος και η επίσης παθολόγος – λοιμωξιολόγος Κοσμοπούλου Όλγα, για την ΑΡΣΙ (Αριστερή Ριζοσπαστική Συσπείρωση Ιατρών) έχουν δημοσιεύσει το άρθρο με τίτλο: «Η νέα γρίπη των χοίρων Η1Ν1 και το εμβόλιο της. Προκλήσεις για το Σύστημα  Υγείας, αλλά… και για την κοινή λογική»2!

Το εν λόγω άρθρο, έχει μεγάλο ενδιαφέρον στο σύνολό του γενικά, αλλά το ενδιαφέρον γίνεται ακόμη μεγαλύτερο, στην covid19 εποχή και την πανδημία του νέου κορωναϊού, καθώς υπάρχει πλήρης αντιστροφή τόσο σε επίπεδο ανάλυσης όσο και θέσεων.

Για την ανακήρυξη της Η1Ν1 σε πανδημία το 2009, η ΑΡΣΙ αναφέρει ότι ο ΠΟΥ άλλαξε το υφιστάμενο τότε πρωτόκολλο, που προέβλεπε ταχύτατη μετάδοση, μεγάλη νοσηρότητα και μεγάλη θνητότητα. Διαγράφοντας την μεγάλη θνητότητα και νοσηρότητα εγένετο πανδημία ο Η1Ν1. «Ήταν έτοιμοι από καιρό και περίμεναν την κατάλληλη ευκαιρία. Πλέον θα ανακηρύσσουν δήθεν πανδημία πολύ συχνότερα από ό,τι στο παρελθόν, σχεδόν για κάθε νόσο»!

Ως άμεση συνέπεια, η ανακήρυξη ενός ιού σε πανδημία ενεργοποιεί ένα πρωτόκολλο, βάσει του οποίου επιτρέπεται ο μαζικός εμβολιασμός του πληθυσμού, με εμβόλια στα οποία δεν έχουν πραγματοποιηθεί οι απαραίτητες –που είναι χρονοβόρες– συνθήκες ανάπτυξης, ώστε να διασφαλίζεται η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητά τους. Με τον τρόπο αυτόν, απαλλάσσονται των ευθυνών τους κυβερνήσεις και φαρμακοβιομηχανίες, σε πιθανές παρενέργειες που δύναται να προκύψουν. «Με την κήρυξη πανδημίας και με οδηγίες του WHO, οι υπηρεσίες υγείας παγκόσμια μιλούσαν για πιθανότητα εκατομμυρίων θανάτων, ετοιμάζοντας το έδαφος για το αντίδοτο του φόβου, το μαζικό εμβολιασμό εκατομμυρίων υγιών ανθρώπων με ένα πειραματικό εμβόλιο».

Οι συντάκτες, διατείνονταν, ότι οι λόγοι του μαζικού και βιαστικού εμβολιασμού δεν είναι ιατρικοί, λέγοντας ότι δεν είχε αποδειχτεί ούτε η αποτελεσματικότητα των εμβολίων, ούτε η ασφάλειά τους. Μέσα από μια ανάλυση που κάνουν, ανακαλύπτουν τα αίτια σε κοινωνικοπολιτικούς παράγοντες, που κρύβονται πίσω από επιστημονικοφανή ιερατεία και απόψεις, ενώ προειδοποιούν ότι θα υπάρξει μεθοδική διόγκωση βιολογικών απειλών, καθώς και ιατροποίηση της ζωής των ανθρώπων: «Αποτελεσματική χειραγώγηση, πειθάρχηση και έλεγχο των ατόμων και των λαών, κυρίως αυτοπειθάρχηση, αυτοέλεγχο, ατομική περιχαράκωση, αποσυλλογικοποίηση και τελικά ιδιώτευση. «Βιοτρομοκρατία της Αγοράς», για να παραμείνει υποταγμένος ο εχθρός-λαός».

Αυτή η πράγματι ενδιαφέρουσα και ως ένα βαθμό διαφωτιστική ανάλυση, έχει εφαρμογή στην σημερινή κατάσταση που βιώνουμε και αν όχι γιατί; Οι «πεφωτισμένοι», είναι αλήθεια, δεν θέλουν να ταυτίζεται η γρίπη των χοίρων με τον νέο κορωναϊό. Σαφώς και δεν αναλύουμε ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα στους ιούς, αλλά ως προς τις πολιτικές της κυριαρχίας με αφορμή τους ιούς.

Η κυριαρχία με τις υπερεθνικές δομές της, όπως εμφανίστηκε έτοιμη το 2009, άλλο τόσο έτοιμη εμφανίστηκε και το 2019. Εξ ου και ο ΠΟΥ τροποποίησε περαιτέρω το πρωτόκολλο, που ανακηρύσσει κάποιον ιό σε πανδημία. Καταρχήν! Από τον Δεκέμβριο του 2019 και την εμφάνιση του κορωναϊού η πανδημία κηρύχτηκε στις 10 Μαρτίου πρώτα από τον Μπιλ Γκέιτς και την επόμενη μέρα 11/3/20 από τον ΠΟΥ. Σημειωτέον, ότι σ’ αυτό το διάστημα των τριών μηνών δεν μετέβη κάποιο κλιμάκιο του ΠΟΥ στην Κίνα, για να διερευνήσει τα στοιχεία όσον αφορά την προέλευση του κορωναϊού.

Προσπερνώντας τέτοιου είδους ζητήματα, ο ΠΟΥ, για να ενισχύσει την θνητότητα από τον ιό, προέβη στην ολοκληρωτική αλλαγή σύνταξης του πιστοποιητικού θανάτου μεταστρέφοντας πλήρως την σχέση αιτίου και αιτιατού. Απαγορεύτηκαν οι νεκροψίες, ενώ δόθηκε η δυνατότητα να καταγράφονται νεκροί από covid19 ακόμα και χωρίς την διενέργεια τεστ. Η νοσηρότητα αυξήθηκε δραματικά μιας και τα έγκυρα PCR δεν ανιχνεύουν στους συγκεκριμένους κύκλους την covid19, αλλά το σύνολο των ήδη υπαρχόντων κορωναϊών, γριπών, ενώ δύναται να θετικοποιούνται άνθρωποι, που στο παρελθόν είχαν νοσήσει. Εξ ου και εξαφανίστηκε κάθε άλλη νόσος του αναπνευστικού, ενώ ταυτόχρονα ο όρος κρούσμα είναι παραπλανητικός, διότι περιλαμβάνει ένα σύνολο ανθρώπων, που πάσχουν ή έπασχαν από οποιαδήποτε λοίμωξη του αναπνευστικού και όχι τους νοσήσαντες από covid19.

Ακριβώς, όπως και το 2009 με τον Η1Ν1, έτσι και τώρα ενεργοποιήθηκε ο μηχανισμός παραγωγής εμβολίων, που ακόμα έχουν άδεια εκτάκτου ανάγκης και είναι πειραματικά, ενώ έχε) διασφαλιστεί το ακαταδίωκτο για τις φαρμακευτικές εταιρίες και το ιερατείο των επιστημόνων που στήριξαν.

Στο πλαίσιο αυτό, η προβληματική τόσο της οργάνωσης των αντιστάσεων όσο και της επόμενης μέρας από την πανδημία δεν είναι μια μελλοντολογική άσκηση, αλλά αντίθετα ένα υψίστης σημασίας ζήτημα που αφορά την ελευθερία. Η επιτακτική ανάγκη μιας διαμόρφωσης των αντιστάσεων γειώνεται στο τώρα και εκπορεύεται από τις έκτακτες ενέργειες –ουδέν μονιμότερον εκ του προσωρινού– των υπηρετών της κυριαρχίας δήθεν για την αντιμετώπιση της διασποράς του ιού.

Μέσα και από το γεγονός της πανδημίας έρχεται δυνατά στο προσκήνιο από κάποιους, κυρίως δεξιούς, εθνικιστές κλπ, η αναγκαιότητα για το τέλος της παγκοσμιοποίησης και την επανάκαμψη του εθνικού κράτους. Στην αντίπερα όχθη, αριστεροί όλων των αποχρώσεων και δογμάτων προσβλέπουν στην επανεφεύρεση μιας νεοκεϋνσιανής παρέμβασης. Αναλύσεις προβλέπουν τον κίνδυνο να αναδυθεί ένα αυταρχικότερο μοντέλο του μετα-καπιταλισμού, ενώ άλλοι διεκδικούν την αναστύλωση του κομμουνισμού των πατέρων τους Λένιν, Τρότσκι και Στάλιν.

Το ζήτημα, όμως, δεν περιορίζεται στις εκτιμήσεις και τους ευσεβείς πόθους κυριαρχικών ιδεολογιών και θεωρήσεων στις οποίες θέλουν να σκύψουμε και να καθίσουν στον σβέρκο μας, όσο και αν αυτό παρουσιάζεται ως θέσφατο. Οι καιροί που διανύουμε σηματοδοτούν το τέλος μιας εποχής και προμηνύουν την αυγή ενός δυστοπικού κόσμου. Με εφαλτήριο την πανδημία θα ακολουθήσει ο επισιτισμός, το ενεργειακό και η κλιματική αλλαγή, που σκοπίμως ονομάζεται «κρίση». Πάνω σε αυτούς τους πυλώνες θα στηριχτεί το νέο αφήγημα των επικυρίαρχων. Ούτε επιστροφές στα εθνικά κράτη, ούτε στα σοσιαλιστικά φαντάσματα, ούτε τους μετακαπιταλισμούς, τώρα περισσότερο από ποτέ πρέπει να αναδειχθούν τα αναρχικά ιδεώδη, το ήθος και ο πόλεμος ενάντια σε κάθε εξουσία.

«Είμαστε ο δρόμος που ποτέ δεν πορεύτηκες

κι αν μας τελειώσετε,

οι ψυχές μας θα συναντήσουν τ΄ άλλα χελιδόνια

που υμνούν τη φλογάτη άνοιξη {…}

Γεμάτος σιχασιά και ντροπή για τους συγκαιρινούς μου παραχωρητές,

ξαναφωνάζω πως: από τον τόπο που έρχομαι,

δεν υπάρχει άλλος τρόπος να πεθάνεις παρά μόνο πολεμώντας.

Ετούτο δεν αλλάζει.»

Μιχάλης Μυτακίδης (B.D.Foxmoor) ένας Αλίβας που αποζητά να ξαναζήσει.

1. https://narnet.gr/articles/%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%80%CE%B5-%CE%BD%CE%B1%CF%81-%CF%83%CE%B5%CF%80%CF%84%CE%AD%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82-2021

2.         http://docplayer.gr/543469-Enimerosi-p-e-r-i-e-h-o-m-e-n-a-8-to-gramma-toy-proedroy-12-paremvaseis-isa-42-deltia-typoy-44-enimerosi-49-ekdiloseis-52-synedria-etaireies.html  σελ 21.

Λούπους




Πηγή: Anarchypress.wordpress.com