9 Ιανουαρίου, 2021
από Anarchy Press
279 προβολές


Λαδώνω (ρήμα): «Λιπαίνω έναν ηγέτη ή άλλον σπουδαίο κρατικό λειτουργό, που είναι ήδη αρκούντως γλοιώδης». (Αμβρόσιος Μπηρς, 1842–1914, Αμερικανός συγγραφέας)

«Ὡς οἱ Ἰνδοὶ εἰς φυλὰς, οὕτω καὶ οἱ Ἕλληνες διαιροῦνται εἰς τρεῖς κατηγορίας: α) Εἰς συμπολιτευομένους, ἤτοι ἔχοντας κοχλιάριον νὰ βυθίζωσιν εἰς τὴν χύτραν τοῦ προϋπολογισμοῦ, β) Εἰς ἀντιπολιτευομένους, ἤτοι μὴ ἔχοντας κοχλιάριον καὶ ζητοῦντας ἐν παντὶ τρόπω νὰ λάβωσιν τοιοῦτον καὶ γ) Εἰς ἐργαζομένους, ἤτοι οὔτε ἔχοντας κοχλιάριον οὔτε ζητοῦντας, ἀλλ’ επιφορισμένους νὰ γεμίζωσι τὴν χύτραν διὰ τοῦ ἱδρῶτος των». (Εμμανουήλ Ροΐδης, 1836-1904)

Nostalgie de la boue: σημαίνει κυριολεκτικά νοσταλγία για την λάσπη. Χρησιμοποιείται, όμως, στην γαλλική γλώσσα για να εκφράσει μια κατάσταση ποταπή, δίχως αξίες, για κάτι που συνήθως οι άνθρωποι δεν είναι συνηθισμένοι, την επιθυμία να βιώσει κάποιος κάτι εξευτελιστικό, την έλξη προς την χυδαιότητα και την διαφθορά.

Connard (skatokefale) Mitsotakis poutain, jean-foutre (axreie), ferme ta gueule (kleise to stoma sou), je m’ en fous (sta paparia mou), tu es bête comme tes pieds – (Εisai toso xazos oso ta podia sou)…

Αυτή τη «νοσταλγία για την λάσπη» ένιωθαν και οι Συριζαίοι, όταν κατέκτησαν την εξουσία, ποτισμένοι από την πρώτη στιγμή από την επιθυμία να κατακτήσουν ακόμη περισσότερη, και ακόμη περισσότερη, χώθηκαν σαν έτοιμοι από καιρό στα μεγάλα κόλπα, διψασμένοι και έτοιμοι για ακόμη μεγαλύτερα.

Γι’ αυτό ζητούσαν περισσότερο χρόνο. Κυβερνούμε έλεγαν, αλλά δεν έχουμε πάρει ακόμα την εξουσία. Τι εννοούσαν; Μα το απλούστατο. Εθίστηκαν τόσο γρήγορα, που η σκέψη και μόνο ότι θα απομακρυνθούν τούς ήταν αδιανόητη. Όπως έλεγε και ο Frédéric Bastiat (1801-1850), γάλλος οικονομολόγος και κοινωνιολόγος, «Όταν η αρπαγή γίνεται τρόπος ζωής για μια ομάδα ανθρώπων σε μια κοινωνία, με την πάροδο του χρόνου αναπτύσσουν ένα νομικό σύστημα που την νομιμοποιεί και έναν ηθικό κώδικα που την επιβραβεύει». Τα τελευταία «συριζαίικα» νέα από το «σκάνδαλο» της Folli follie, είναι απλώς ενδεικτικά.

Questce que je ferais sans toi; (Τι θα έκανα χωρίς εσένα;)

«Κύριε Τζώρτζη (Κουτσιολούτσο) όπως έχετε ήδη ενημερωθεί ιδίως η παρουσία του προέδρου είναι καταλυτική. Είμαι σίγουρος ότι με την πίεση που τους ασκείται από τους ανθρώπους μας θα προχωρήσει ομαλά χωρίς εκπλήξεις η όλη διαδικασία. Όπως αντιλαμβάνεστε είναι πολύ δύσκολο για την επιτροπή, γιατί πιέζεται από παντού να είναι πιο άμεση και σκληρή απέναντί μας, ήδη την κατηγορούν για ευνοϊκή μεταχείριση. Έχουμε όμως ισχυρούς συμμάχους. Αρκεί βέβαια και εμείς να τους βοηθήσουμε σε αυτά που μας ζητάνε, έστω και να δίνουμε στοιχεία σταδιακά με μία ροή. Χθες όπως σας είχα ενημερώσει είχα μία συνάντηση με έναν σύμβουλο που αντιπροσωπεύει έναν από τους τρεις βασικούς υποστηρικτές μας στην υπόθεση. Αφού μου είπε πόσο δύσκολο είναι το όλο εγχείρημα και πόσο εκτίθεται ο άνθρωπος του και τι έχει κάνει μέχρι τώρα για μας και ότι θα είναι μέχρι να τελειώσουν όλα δίπλα μας, μου είπε ότι έχει κάποιες ανάγκες. (80) Δεν θα ήθελα ούτε μέσω email ούτε τηλεφωνικά να μιλήσουμε πιο αναλυτικά. Νομίζω ότι τη στιγμή αυτή δεν έχουμε την πολυτέλεια κανένα σύμμαχό μας να χαρίσουμε στους αντιπάλους μας για οποιονδήποτε λόγο. Πρέπει δυστυχώς να διαθέσετε ένα κονδύλι για αυτές τις επαφές. Δεν είμαι υπέρ και το ξέρετε, αλλά σε αυτή την περίπτωση δεν νομίζω ότι γίνεται διαφορετικά. Ενημερώστε με πως προχωρώ τουλάχιστον σε αυτή την περίπτωση. Παρακαλώ μονολεκτικά λόγω της σοβαρότητος. Με ένα ναι ή ένα όχι για να ξέρω τι να πω αύριο που περιμένουν απάντηση. Αν είναι ναι, μην πείτε το λόγο σε κανένα.»

Τάδε διεμήνυσε μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας υπάλληλος της Folli follie προς τον γόνο της οικογενείας Κουτσολιούτσου, τον Τζώρτζη. Το μήνυμα σαφές: δεν γίνεται διαφορετικά. Οι «ανάγκες» έπρεπε να αντιμετωπιστούν δραστικά μέσω των κατάλληλων «προσώπων», που ήδη γνώριζαν τα «προβληματάκια» που περιγράφονται στην σχετική έκθεση ελέγχου: εικονικές πωλήσεις της Folli follie, χειραγώγηση της τιμής των μετοχών εικονικής αξίας εκατομμυρίων ευρώ, υπεξαιρέσεις εταιρικών περιουσιακών στοιχείων δίχως την έγκριση του ΔΣ της εταιρείας ή της γενικής συνέλευσης των μετόχων.

Εδώ, όμως, ας προσέξουμε το εξής: Μέχρι τη σύνταξη της έκθεσης έχουν θεσπιστεί 5 ευνοϊκές νομοθετικές ρυθμίσεις για την Folli follie, που αφορούν την παράταση της εφαρμογής του άρθρου 14 της Οδηγίας και επιτρέπουν τη λειτουργία των καταστημάτων πώλησης αφορολόγητων ειδών στους μεθοριακούς σταθμούς έως και την 31/12/2022. Μετά τις «αποκαλύψεις», ο Μάκης Μπαλαούρας, τότε πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής, βγήκε και ουσιαστικά παραδέχθηκε τη συναλλαγή με τη συγκεκριμένη εταιρία, δηλώνοντας ότι τα 80.000 ευρώ πήγαν σε νοσοκομείο της Ηλείας, της εκλογικής του περιφέρειας.

Je men fous (Ζα μαν φου) και δυο αυγά Τουρκίας…

Άντε τώρα να σε λένε Μπαλαούρα, να είσαι βουλευτής του Συριζα και να σε κατηγορούνε ότι νταλαβερίστηκες με τους Κουtsολιούτσους (ο πατήρ εις το μέσον της φωτό μάλλον το σκέφτεται…) ή κάπως έτσι…
Ο la, la, Trello kai palavo…

«Για μία ακόμη φορά η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να σπιλώσει το όνομά μου, το κόμμα μου και την πολιτική μου διαδρομή. Οι υπόνοιες και οι έωλοι και συκοφαντικοί ισχυρισμοί σε βάρος μου θα τεθούν στην κρίση της Δικαιοσύνης, η οποία και στο παρελθόν σε αντίστοιχες επιθέσεις με δικαίωσε. Ουδέποτε παρεμπόδισα τον έλεγχο της υπόθεσης Folli Follie. Ουδέποτε επεδίωξα οποιοδήποτε προσωπικό όφελος από οποιαδήποτε δραστηριότητα και ιδίως κοινοβουλευτική, όπως αφήνεται συκοφαντικά να εννοηθεί. Και φυσικά, ουδέποτε έλαβα ούτε μισό ευρώ με οποιοδήποτε αντάλλαγμα, όπως επίσης συκοφαντικά αφήνεται να εννοηθεί. Είναι προφανές πως κάποιοι για ακόμη μία φορά επιχειρούν με μηχανορραφίες να στήσουν αβάσιμες συκοφαντίες, με πρόσχημα δωρεές σε δημόσια νοσοκομεία της περιφέρειάς μου. Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να εμφανίσει ως δήθεν προσωπικό μου όφελος ή προσωπική μου απολαβή, τις δωρεές ύψους 80.000 ευρώ σε ιατρικά μηχανήματα που έγιναν απευθείας στα νοσοκομεία της Ηλείας, όπως άλλωστε και αντίστοιχη δωρεά από το ίδρυμα Μαρτίνου ύψους 50.000 ευρώ και οι οποίες δεν έγιναν εν κρυπτώ αλλά τις είχα ανακοινώσει δημοσίως στο σύνολο του τοπικού Τύπου. Τα υπόλοιπα ενώπιον της Δικαιοσύνης, στην οποία και θα προσφύγω».

Φρουρά, φρουρά, φρουρά…

Τον έπιασαν, δηλαδή, με την γίδα στην πλάτη και προσπαθεί να βγει και από επάνω. Θα trellathoume entelos;

Μα όταν «εκτίθεται», κανονίζει και απαιτεί η «δωρεά» να καταλήξει, –ως πολιτικό αντάλλαγμα βεβαίως-βεβαίως για την ευνοϊκή μεταχείριση της Folli follie–, στην εκλογική περιφέρεια του ιδίου, ο οποίος τύγχανε και πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, ωφελείται ο ίδιος πολιτικά ή όχι;

Και οικονομικά βεβαίως-βεβαίως, αφού η πολιτική του καριέρα βασίζεται εν πολλοίς και σε τέτοιου είδους «δωρεές», προβάλλοντας μάλιστα και ένα ανθρωπιστικό προσωπείο, αφού αδιαμφισβήτητα πατάει επάνω στον ανθρώπινο πόνο εφ’ όσον η δωρεά αφορά ιατρικό εξοπλισμό.

Φυσικά δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κάποιος, ότι ο Μπαλαούρας «εκτέθηκε» τόσο ανοικτά για τον έναν και μοναδικό λόγο. Ήξερε, λόγου χάριν, ότι ένας από τα μεγάλα αφεντικά του Συριζα, ο κυρ-Αλέκος Φλαμπουράρης, όχι μόνο ήταν μπλεγμένος μέχρι τα μπούνια, αλλά ότι το γεγονός αυτό σηματοδοτούσε την άμεση εμπλοκή του Μαξίμου, δηλαδή και του ιδίου του Τσίπρα στην «υπόθεση», όπως την χαρακτηρίζει, Folli follie.

Τουτέστιν, το λεγόμενο μαύρο πολιτικό χρήμα, όχι μόνο έρευσε στην συγκεκριμένη «υπόθεση» προς όφελος των συγκεκριμένων στελεχών, αλλά και προς τα κομματικά ταμεία. Είναι αυτό που λέει ο σοφός λαός: αν δεν λαδώσεις τους τροχούς η άμαξα δεν τρέχει. Αμ, πως…

Λ.




Πηγή: Anarchypress.wordpress.com