263 προβολές


Προσωπική τοποθέτηση από Marianna Mpemp, σχετικά με τους δήθεν ανύπαρκτους χώρους του Πολυτεχνείου:

Αυτή η φωτογραφία έρχεται με μία ιστορία:

* Room with a view *

Το φθινόπωρο του 2017 βρέθηκα να συμμετέχω στη Θεατρική Ομάδα του Πολυτεχνείου τ(σ)ης Κρήτης (γνωστή στα πέριξ ως ΘΟΠτσηΚ). Το πρώτο και πιο βασικό πρόβλημα που κληθήκαμε να λύσουμε ήταν Ο ΧΩΡΟΣ. Το πού θα συναντιόμαστε δηλαδή, 2 φορές την εβδομάδα από 3-4 -βραδινές- ώρες κάνοντας πρόβες.

Σαν «ψάρια» που ήμασταν τότε, απευθυνθήκαμε στον πρύτανη. Ο πρύτανης, χαμογελαστός και ευδιάθετος άρχισε να μας καλοπιάνει, λέγοντας πόσο περήφανος είναι για τις πολιτιστικές ομάδες του Πολυτεχνείου Κρήτης, πόσο βοηθούν στην ένταξη των νέων φοιτητών, και άλλα τέτοια. Στο τέλος, μας πρότεινε μια αίθουσα εργαστηρίου στο Πολυτεχνείο, στα Κουνουπιδιανά.

Δεν ξέραμε αν έπρεπε να γελάσουμε ή να απαντήσουμε σοβαρά. Διαλέξαμε το δεύτερο. Του εξηγήσαμε ότι μένουμε σχεδόν όλοι στο κέντρο και είναι αδύνατο να συναντιόμαστε τόσο μακριά, χώρια που οι συγκοινωνίες μέχρι το Πολυτεχνείο είναι ανύπαρκτες και ασύμφορες. Αδύνατο θα ήταν επίσης για μια θεατρική ομάδα να συναντιέται σε ένα ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ στο οποίο υπάρχουν γραφεία και καρέκλες καρφωμένα στο πάτωμα. Ο πρύτανης, ακόμα χαμογελαστός και ευδιάθετος, μας είπε ότι λυπάται, δεν μπορεί να κάνει κάτι άλλο και στο κέντρο της πόλης δεν υπάρχουν διαθέσιμοι χώροι.

Πετάχτηκε λοιπόν τότε ένα παλικάρι (ένα από το χωριό δεν το ξέρετε) και είπε «Γιατί δεν μας δίνετε μία αίθουσα στην παλιά πρυτανεία; Θα αναλάβουμε εμείς το καθάρισμα!».
Ο πρύτανης, που σταμάτησε ξαφνικά να είναι χαμογελαστός και ευδιάθετος, είπε ότι το κτήριο αυτό είναι ετοιμόρροπο, ότι θέλει μεγάλα ποσά για συντήρηση, που φυσικά το Πολυτεχνείο δεν διαθέτει, και εν ολίγοις ότι δεν μπορούμε να πάμε εκεί. Για τη δική μας ασφάλεια.
Και με αυτό μας έδιωξε.

Φτάνουμε στον Ιούνη του 2021. Αλληλέγγυες και αλληλέγγυοι απελευθερώνουν -όπως επιμένουμε να λέμε- το συγκρότημα κτηρίων στο λόφο Καστέλι και ανοίγουν όλα τα κτήρια «ιδιοκτησίας» του Πολυτεχνείου, προσβάσιμα για όλους και όλες.

Ξεκινάνε οι εργασίες αποκατάστασής τους από όλα μας.

Οι φοιτητές που συμμετέχουν στο εγχείρημα, άνοιξαν χτες μια από τις αίθουσες της παλιάς πρυτανείας για να την κάνουν αναγνωστήριο. Είπαν ότι δεν υπάρχει κανένα άλλο στο κέντρο της πόλης. Τράβηξα αυτή τη φωτογραφία αφού τελείωσαν το καθάρισμα της αίθουσας.

Την ίδια ώρα που οι φοιτητές καθάριζαν την αίθουσα, η διοίκηση του Πολυτεχνείου Κρήτης έβγαζε ανακοίνωση για αυτά τα κτήρια. Για άλλη μια φορά μας είπε ότι κατέχει την πλήρη κυριότητα των κτηρίων στο λόφο Καστέλι και επομένως είναι η μόνη που αποφασίζει (και διατάζει) για το ποιους θα εξυπηρετούν αυτά τα κτήρια.

Και ρωτάω, για μαλάκες ψάχνει (πάλι); Και απαντάω, για μαλάκες ψάχνει.

*fun fact: ο πρύτανης που έληξε τη θητεία του εκείνο το φθινόπωρο του 2017, ξεπουλώντας την περιουσία του Πολυτεχνείου, δεν ήταν άλλος από τον Β. Διγαλάκη.
**για την ιστορία, υπήρξε μόνο ένας άνθρωπος που μας έδωσε αίθουσα για συναντήσεις/πρόβες σε δημόσιο χώρο και τον ευχαριστούμε που έκανε τη διαφορά.




Πηγή: Solidaritywithrosanera.wordpress.com